Julien Landa Nederland, 1947

De weg van Julien Landa (1947, Rotterdam) naar de schilderkunst verliep via de fotografie. Hij werkte jarenlang als zelfstandig reclamefotograaf en verbleef begin jaren tachtig in Zuid-Frankrijk. Na zijn terugkeer naar Nederland koos hij rond zijn vijfendertigste voor het schilderen. Als autodidact vond hij hierin de ruimte om een eigen artistieke wereld te ontwikkelen.

Zijn vroege werk kende een surrealistische inslag, met René Magritte als inspiratiebron. Gaandeweg verschoof zijn aandacht naar het realisme en de fijnschilderkunst. Het alledaagse werd zijn belangrijkste onderwerp: fruit, kommen en andere vertrouwde voorwerpen, zorgvuldig bijeengebracht in composities waarin ieder element zijn plaats heeft.

Landa’s schilderkunst sluit aan bij de Nederlandse realistische traditie. Zijn verwantschap met meesters als Rembrandt en Vermeer ligt vooral in de aandacht voor licht, stofuitdrukking en de samenhang binnen het beeld. Traditionele olieverftechnieken krijgen bij hem een eigentijds karakter door zijn keuze van voorwerpen en zijn persoonlijke kleurgebruik, waarin blauw en geel regelmatig een uitgesproken rol spelen.

Naast stillevens schildert Landa landschappen en stadsgezichten. Ook hierin staan licht, sfeer en het evenwicht tussen vormen centraal. Door zijn hele oeuvre loopt een aandacht voor de poëzie van het vertrouwde: onderwerpen die in het dagelijks leven gemakkelijk aan ons voorbijgaan, krijgen in zijn schilderijen alle ruimte.