Georges Mazilu Roemenië, 1951

Georges Mazilu (Roemenië, 1951) is een internationaal gerenommeerde kunstenaar wiens werk een intrigerende brug slaat tussen het hedendaagse surrealisme en de meesterlijke tradities van de Noordelijke Renaissance. Sinds zijn vlucht uit het communistische Roemenië in 1982 woont en werkt hij in Frankrijk, waar hij een volstrekt unieke en raadselachtige beeldtaal heeft ontwikkeld.

 

Mazilu groeide op in een arbeidersgezin waar vakmanschap centraal stond; zijn vader was een ambachtelijke kleermaker. De geometrische patronen, stoffen en het complexe snijwerk uit het atelier van zijn vader vormen de directe inspiratiebron voor de bijzondere, gestructureerde kleding van zijn figuren. Zijn uitzonderlijke talent viel al vroeg op, wat leidde tot een strenge, klassieke opleiding aan de Nicolae Tonitza Fine Arts School en het prestigieuze Grigorescu Art Institute in Boekarest, waar hij in 1974 zijn Master of Fine Arts (MFA) behaalde. Onder het dictatoriale Ceaușescu-regime werd hij gedwongen de anatomie en het realisme tot in de perfectie te beheersen. Pas na zijn vlucht naar Parijs vond hij de vrijheid om deze loepzuivere academische techniek te versmelten met het surrealisme.

 

Zijn schilderijen worden bevolkt door antropomorfe wezens die balanceren tussen het menselijke en het buitenaardse, geïnspireerd door de groteske werelden van Jheronimus Bosch en Pieter Bruegel de Oude. Mazilu werkt puur intuïtief; hij begint met abstracte vormen op het canvas, waarna de figuren organisch verschijnen. Met een sober, sepia-achtig palet en verfijnd clair-obscur creëert hij een tijdloze sfeer van diepe, melancholische contemplatie. Het werk van Georges Mazilu is opgenomen in vooraanstaande internationale museumcollecties, waaronder de Fine Arts Museums of San Francisco, het Denver Art Museum en de Tasmanian Museum and Art Gallery, en is al jaren een vast en gewaardeerd onderdeel van de collectie van Morren Galleries