Evert den Hartog Nederland, 1949

Evert den Hartog (1949, Groot-Ammers)

Evert den Hartog is een beeldhouwer en animalier wiens werk volledig gewijd is aan het vastleggen van de gratie, vitaliteit en geest van dieren in driedimensionale vorm.

Hij werd opgeleid aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten (nu Willem de Kooning Academie) en ontwikkelde een stevige basis in traditionele beeldhouwtechnieken.

Vanaf jonge leeftijd voelde hij een diepe verbondenheid met de fauna en het landelijke landschap van zijn geboortegebied, een inspiratie die hem zijn hele leven heeft begeleid.

Den Hartog werkt voornamelijk in brons en maakt figuratieve sculpturen van dieren, waarbij hij met oog voor detail veel aandacht besteedt aan anatomie, beweging en karakter. Stilistisch vertoont zijn werk vaak verwantschappen met Art Deco, waarin gestroomlijnde vormen, elegante lijnen en een gevoel van gestileerde beweging worden gecombineerd met naturalistische details en veelal een vleugje humor. Zijn sculpturen onderzoeken thema’s als vrijheid, natuurlijke schoonheid en de bijzondere band tussen mens en dier.

Evert den Hartog heeft zijn werk tentoongesteld in zowel solo- als groepstentoonstellingen door heel Europa en is vertegenwoordigd in privé- en publieke collecties. In Nederland zijn veel van zijn grote sculpturen geplaatst in openbare ruimtes.