Hans Kanters Nederland, 1947

Hans Kanters (1947, Amsterdam) groeide op in een artistiek nest; zijn vader Bernard Kanters was eveneens kunstschilder. Geheel onbevangen en zonder formele kunstopleiding begon hij in 1967 op twintigjarige leeftijd te schilderen. Als rasechte autodidact ontwikkelde hij al snel een volkomen eigen, ambachtelijke techniek. Na omzwervingen en werkperiodes in Zuid-Spanje, Formentera en Zuid-Frankrijk, vestigde hij zich in 1993 definitief op Ibiza, waar hij tot op de dag van vandaag woont en werkt.

 

In zijn minutieus uitgewerkte schilderijen creëert Kanters een 'surrealistisch theater' vol fantasierijke wezens, erotiek, humor en raadselachtige metamorfoses. Zijn belangrijkste motivatie is om de toeschouwer te prikkelen; mensen moeten telkens iets nieuws in zijn werk kunnen ontdekken. Hoewel hij een volstrekt onafhankelijke koers vaart, onttrokken aan modegrillen en dogma's, toont zijn werk een sterke verwantschap met historische meesters van het fantastische realisme en het surrealisme. Zelf noemt hij Carel Willink, Salvador Dalí en Max Ernst als fundamentele inspiratiebronnen voor zijn fijnmazige, dromerige beeldtaal. Sinds 1986 maakt hij daarnaast litho's en in 1994 breidde hij zijn universum uit naar de beeldhouwkunst met bronzen sculpturen.

 

Hoewel het werk van Hans Kanters door zijn unieke karakter voornamelijk zijn weg heeft gevonden naar vooraanstaande particuliere kunstverzamelingen wereldwijd, is zijn oeuvre ook stevig verankerd binnen institutionele collecties. De belangrijkste museale basis bevindt zich in Museum JAN in Amstelveen, dat een omvangrijke, vaste collectie van zijn schilderijen beheert. Dit museum, opgericht door industrieel en vurig Kanters-verzamelaar Jan van der Togt, vormt het epicentrum van zijn museale vertegenwoordiging en wijdde diverse retrospectieven aan zijn indrukwekkende oeuvre.