Theo Mackaay Nederland, 1950

Theo Mackaay (Utrecht, 1950) is een Nederlandse beeldhouwer, schilder en muzikant. Mackaay groeide op in Utrecht. In 1970 begon hij daar een opleiding tot steenhouwer, waarmee hij de basis legde voor zijn verdere ontwikkeling als beeldhouwer. Van 1972 tot 1976 studeerde hij aan de Gerrit Rietveld Academie en van 1977 tot 1979 aan de Rijks Academie van beeldende kunsten in Amsterdam.

Sinds 1980 werkt hij als zelfstandig kunstenaar, zowel als beeldhouwer als schilder. Mackaay's stijl kan worden omschreven als deformerend figuratief, met Pablo Picasso, Marino Marini en Ossip Zadkine als inspiratiebronnen. In 1980 ontwierp hij een van de bekendste sculpturen van Nederland: het Gouden Kalf van het Nederlands Film Festival. Ook de trofee van de BV Popprijs is een ontwerp van Mackaay. Andere door hem ontworpen prijzen zijn onder meer de stimuleringsprijs voor bedrijven die chronisch zieken in dienst nemen en een prijs voor de Xena Stichting. Verschillende van zijn beelden zijn ook te vinden in de openbare ruimte.

Zijn monumentale sculpturen zijn imposant, expressief en krachtig uitgevoerd. Emotioneel en sfeervol balanceren zijn beelden tussen kwetsbaarheid en vervreemding. Zelfs in zijn kleinere sculpturen is Mackaay een meester in het gebalanceerd uitdrukken van emoties.

Zijn schilderijen hebben dezelfde monumentaliteit als zijn beeldhouwwerken: zijn leraar zei ooit dat hij tekende als een beeldhouwer. Mens en dier zijn ook hier belangrijke thema's. De menselijke figuren zijn herkenbaar, maar vervormd tot hoekige vormen of juist organisch en rond, soms volumineus en soms etherisch en gestroomlijnd. Met zijn dierfiguren, zowel twee- als driedimensionaal, weet Mackaay de kijker te raken door een krachtige interpretatie van zijn specifieke manier van waarnemen.

Net als Mackaay zelf creëert hij kunst die niet alleen de ruimte vult, maar ook een blijvende indruk achterlaat van kracht, emotie en menselijke kwetsbaarheid, vastgelegd in steen, brons en verf.