Pieter Pander Nederland, 1962

Pieter Pander (Drachten, 1962)
Pieter Pander is de jongste van veertien kinderen. Als kind tekende hij veel en besloot na de middelbare school deze richting te blijven volgen. In 1982 begon hij aan de Minerva Academie voor Beeldende Kunsten in Groningen, waar hij onder meer les kreeg van Jouke Wouda en Matthijs Röling. Pander wordt beschouwd als een van de Noordelijke Realisten.

Hij werkt in de figuratieve traditie, maar in tegenstelling tot veel van zijn collega's is zijn toets licht en schetsmatig. Alleen delen van het beeld zijn uitgewerkt, waardoor ze nadrukkelijker opvallen, vaak de ogen van mens en dier. Pander schildert snel en moeiteloos. Hij gebruikt een beperkt kleurenpalet: voornamelijk bruin, blauw, grijs en wit. Dit zijn de kleuren die hem passen en waarmee hij intimiteit en gevoel kan overbrengen. Zijn unieke kleurgebruik, maar ook het sterke licht-donkercontrast, kenmerken Panders werk en verraden de invloed van zijn docent Matthijs Röling. Het contrast tussen grove en fijn gedetailleerde delen van het doek creëert een spanning die het werk zowel van afstand als van dichtbij boeiend maakt.

De thema's die Pander schildert variëren sterk, afhankelijk van zijn actuele belangstelling. Dat kunnen beelden van de televisie zijn, het Friese landschap, de boerderij van zijn zwager of zijn hond die gewond raakt. Hij houdt er niet van zich op één onderwerp te moeten toeleggen.

Pieter Pander is vooral bekend als portretschilder van mensen en dieren: koeien, geiten, paarden, honden en andere dieren. Wat het meest opvalt aan Panders portretten is dat de onderwerpen op zo'n natuurlijke manier worden afgebeeld. Door een ongebruikelijk standpunt te kiezen zonder de perspectiefverhoudingen te vervormen, ontstaat een zekere vervreemding, waardoor we het dier ineens met nieuwe ogen zien. "Elk dier heeft zijn eigen persoonlijkheid, zijn eigen manier van kijken en handelen," zegt hij. In zijn respect voor dieren en de manier waarop hij ze afbeeldt, toont Pander zijn bewondering voor de schilder Jan Mankes (1889-1920). Panders stijl weerspiegelt het Friese temperament: zijn schilderijen zijn sober en vermijden opzettelijke versiering, wat resulteert in werken met een rustige, ongedwongen kracht.

Hij heeft onder meer portretten geschilderd van Kardinaal Simonis (2008), Matthijs Röling (2010) en Koning Willem-Alexander (2016), evenals een aantal zelfportretten.