Victor Muller Nederland, 1976

Victor Muller studeerde aan het Grafisch Lyceum Rotterdam en aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Een Nederlandse kunstenaar met inmiddels een aanzienlijk en indrukwekkend oeuvre. Zijn werk roept een wereld op waarin hij zelf het liefst zou leven, een plek waar stilte, het eeuwige moment en een ontsnapping aan de hectiek van het bestaan centraal staan. Het concept van tijdloosheid is dan ook van groot belang voor hem. Hij combineert zijn landschappen met stillevens op de voorgrond, bestaande uit objecten die allemaal lijken te stammen uit de oudheid. Samen vormen stilleven en landschap een combinatie waarin de sfeer van tijdloosheid duidelijk voelbaar is.

Muller voelt zich verwant met schilders als Vermeer, Chardin, Hynckes, William Baily, maar ook Fra Angelico. Hij voelt zich ook verbonden met de hedendaagse Pietro Annigoni en, natuurlijk, zijn grote inspiratie Giovanni Bellini. Het licht in Victor Mullers schilderijen is daarom altijd gedempt en gefilterd; nergens is er zwart-zwart of wit-wit. In de schilderijen van Victor Muller is de achtergrond net zozeer een stilleven als de voorgrond.

Tegen de achtergrond van een zorgvuldig gecomponeerd Toscaans landschap plaatst hij een samenstelling van artefacten die allemaal lijken te stammen uit de oudheid. Het vervallende stilleven  letterlijk een "Natura Morta" of Vanitas  versterkt de onbeweeglijkheid van het "vereeuwigde" landschap erachter en maximaliseert het gevoel van tijdloosheid. De kunstenaar zelf zegt hierover: "Die sfeer is voor mij heel belangrijk, het idee dat het landschap als het ware stilstaat, geen zon, geen wind, geen regen, geen tijd, gewoon een eeuwige constante."